Never go back to the same way anymore

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เราไม่ควรเอาคำขู่มาใช้กับคนที่เรารัก

Day 1

สวัสดีค่ะ สิรินารถ นี่เราเอง สิรินารถตอนอายุ 24 ไง

แนะนำก่อน นี่คือ Blog ที่เอาไว้เล่าอาการอกหักของกิ่งตั้งแต่วันแรกจนถึงวันสุดท้ายที่แผลหายดี...

เอาเรื่องย่อไปอ่านก่อน (เผื่อจะจำไม่ได้)

#chapter 1 ปีนี้ 2017 (2560) กิ่งเลิกกับพี่ป๊อปพร้อมกันกับพี่อ้น
............................................................................................
......................................................................
.........................................
.......................
...........
จบเรื่องย่อ

อ่ะต่อนะ อาการอกหักเบื้องตันยังไม่เกิดขึ้นจนกระทั่ง 07:38 A.M. ที่พี่อ้นโทรมา

                         พี่อ้น :    ฮัลโหล
                         กิ่ง :       ฮัลโหลค่า (เสียงงัวเงียขั้นสุดเพิ่งนอนไปชั่วโมงนิดๆ)
                         พี่อ้น :    กิ่งหรอ
                         กิ่ง :       ค่ะ 
                         พี่อ้น :    พี่อ้นนะ...กิ่งทุกอย่างมันจบแล้วนะ
                         กิ่ง :       หนูรู้แล้วพี่อ้น
                         พี่อ้น :    พี่ขอโทษ พี่ทำให้กิ่งไม่ได้
                         กิ่ง :       ไม่เป็นไรจ้า หนูเข้าใจนะ...บ๊ายบาย
                         พี่อ้น :    ครับ บ๊ายบายจ้ะ

ไงล่ะ บทสนทนายามเช้า จิ๊ดใจดีใช่มะ? 555 ตั้งแต่นั้นมาเรานอนไม่หลับอีกเลย
ส่งไลน์ไปหาพี่อ้น ไปเวิ่นเว้อใส่เค้า ไปบอกว่า

- พี่อ้นคือพี่อ้น และ พี่อ้นไม่เคยรักกิ่งเลย
-เราไม่ควรรู้จักกัน .
-ขอโทษด้วยที่หนูรักพี่อ้นมากไป และ อื่นๆ และอื่นๆอีก 

08:12 A.M. พี่อ้นโทรกลับมา

กิ่ง: ฮัลโหล
พี่อ้น: ฮัลโหลครับ มีไรป่าว
กิ่ง:พี่อ้น ถามจริงนะ พี่อ้นเคยรักหนูบ้างมั้ยเนี่ย
พี่อ้น:รักสิครับ
กิ่ง:รักแบบไหนหรอ พี่อ้นคงลืมไปแล้วมั้ง ว่าน้องกิ่งทิ้งพี่ป๊อปเพราะอะไร....ทุกครั้งที่คบกันหนูทิ้งพี่ป๊อปตลอดเพราะพี่ ครั้งนี้มันหนักกว่าครั้งก่อนๆนะ   ตอนนี้...กิ่งอึดอัดจนกิ่งจะหายใจไม่ออกแล้ว
พี่อ้น:พี่ก็อึดอัด..กิ่ง
กิ่ง:กิ่งเสียใจมาก
พี่อ้น:พี่ก็เสียใจเช่นกัน ก็ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย
กิ่ง:หนูเองล่ะ หนูขอโทษ กิ่งเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น หนูคงรักพี่มากอ่ะแหละ อืม..
กิ่ง:พี่อ้นขา
พี่อ้น:ครับ
กิ่ง:แล้วถ้าวันนี้น้องกิ่งจะเจอพี่วันสุดท้าย พี่จะโอเคมั้ย?
กิ่ง:เมื่อวานเราเจอกันแค่สิบนาทีเองมั้ง แล้ะมันก็จะไม่มีอีก
พี่อ้น:ได้ครับ
กิ่ง:งั้นเดี๋ยวเลิกงานค่อยว่ากัน
พี่อ้น:ครับผม
กิ่ง:หวัดดีค่ะ

ที่เล่าเป็นฉากๆแบบนี้ ไม่ได้เมคนาจา เราอัดเสียงทุกสายของพี่อ้นที่โทรคุยกัน เหมือนจะรู้ว่าวันใดวันหนึ่งข้างหน้า เราจะไม่ได้ยินเสียงพี่อ้นอีกต่อไปแล้ว...^^

โทรไปหาพี่ป๊อป 08:04 A.M.
โทรไปบอกพี่เค้าว่า หนูเลิกกับพี่อ้นแล้วนะ มันจบแล้ว ไม่รู้จะบอกทำไมเหมือนกัน
แต่คนแรกและคนเดียวที่คิดถึงก็มีแค่พี่ป๊อป ไปร้องไห้ให้พี่เค้าฟัง โอ๊ย..ทำอะไรลงไปวะกิ่ง
พี่ป๊อปตอบกลับมาว่า ถ้าน้องกิ่งแคร์เค้ามากขนาดนั้น น้องกิ่งก็ไม่ต้องโทรหาพี่แล้วครับ
แล้วหนูก็สะอื้นใส่พร้อมบอกว่า ค่ะ หนูขอโทษค่ะต่อไปนี้หนูจะไม่โทรหาพี่อีกแล้วค่ะ

ขอโทษพี่ป๊อปด้วยค่ะ ที่หนูไม่นึกถึงใจพี่เลยว่าพี่จะรู้สึกยังไง

หลังจากนั้นก็เป็นบ้าเป็นบอเล่นแต่เกม เล่นๆๆๆๆๆๆๆๆ เล่นไปนึกถึงแต่คำพูดที่พี่อ้นพูดเมื่อเช้า
พอนึกแล้วน้ำตาก็ไหลตลอดเวลา สะอื้นเหมือนผีเข้า ร้องไห้จนหายใจไม่ออก ควบคุมเสียงร้องไห้ไม่ได้เลย ร้องจนปวดหัว ท้องเกร็งจนจุก กิ่งเคยร้องไห้หนักๆแบบนี้ทั้งหมดสองครั้งในชีวิต

-ครั้งแรกคุณพ่อเสียตอนอายุ 14

-ครั้งที่สอง ประมาณ3-4ปีก่อน ตอนที่ทะเลาะกับพี่ป๊อปแล้วรั้งอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ ไปทำร้ายร่างกายพี่เค้า แต่พี่ป๊อปไม่ได้ทำอะไรกิ่งเลย พอหายโกรธแล้วนึกได้ว่าทำอะไรลงไป เลยรับตัวเองไม่ได้

ส่วนครั้งที่สามก็คือครั้งนี้แหละ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่อ้นบอกเลิก แต่เป็นครั้งที่เจ็บจนแทบทนไม่ได้
มันปวดใจ โหวงในอก หายใจไม่ออก มีก้อนอะไรไม่รู้จุกอยู่ในลำคอ ทรมานพอๆกับสองครั้งข้างบน

ตอนแรกก็คิดนะ จะทำยังไงให้พี่อ้นกลับมา ไม่ ไม่เอา ไม่ยอมให้เป็นแบบนี้ กิ่งรักพี่อ้นมาก ไม่ได้ ไม่อยากจบ คิดๆๆๆๆ ต้องใช้คำพูดแบบไหน จังหวะไหนถึงจะดี
เพราะลึกๆกิ่งรู้ ว่าพี่อ้นรักกิ่งมากขึ้นกว่าเดิม มากขึ้นกว่าสองปีที่แล้ว ยังคิดว่ามีความหวังแน่ๆ
กิ่งจะไม่ยอมให้พี่อ้นเลิกกับกิ่งเด็ดขาด จะทำทุกวิถีทาง กิ่งจะ...แล้วจู่ๆก็...ปิ๊ง

สมองว่างเปล่า... น้ำตาหยุดไหล.... หายใจช้าลง........ ช้าจนนับลมหายใจตัวเองได้..........

นี่เรากำลังคิดอะไรอยู่?
เรื่องทุกอย่างมันเข้าที่เข้าทางหมดแล้วนี่นา?
พี่ป๊อป พี่อ้น พี่แหม่ม เคลียร์กันหมดแล้วนะ
แล้วนี่...กิ่งกำลังจะทำอะไร? ทำไมไม่ยอมหยุดล่ะ? ทำไมกิ่งไม่ยอมจบ?
กิ่งกำลังจะทำให้ พี่ป๊อป พี่อ้น พี่แหม่ม เสียใจอีกหรอ?
พอแล้วมั้ยกิ่ง? จบเถอนะ ให้ทุกอย่างมันจบลงแค่นี้พอ.

ไม่รู้อะไรดลใจเหมือนกัน พอคิดได้แบบนี้ ความเจ็บปวดมันน้อยลง สติเริ่มกลับคืน อย่างแรกที่กิ่งทำคือ
ส่งคำขอโทษถึงพี่แหม่ม ...
เมื่อสองปีที่แล้ว กิ่งไม่มีความคิดที่จะขอโทษพี่แหม่มเลยแม้แต่น้อย ที่ขอโทษเพราะโดนพี่แหม่มบังคับ
แต่ครั้งนี้ ความรู้สึกผิดมันเกาะกินเข้าไปในใจ กิ่งทำผิดต่อพี่แหม่ม ต่อพี่ป๊อป ต่อพี่อ้น ต่อพี่กวาง ทุกคนต้องเสียใจเพราะหนู
ความยับยั้งชั่งใจของกิ่งมันน้อยเหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็นพี่ป๊อปหรือพี่อ้น ทั้งคู่มีผู้หญิงที่เค้ารักอยู่แล้ว
แต่หนูไม่เคยสนใจ หนูกลับมองว่า มันไม่ใช่เรื่องของหนู เค้าต้องไปเคลียร์กับทางนั้นเอง
หนูไม่สนใจว่า พี่แหม่มกับพี่กวางจะรู้สึกแย่แค่ไหน หนูแค่ต้องการความรักจากคนที่หนูรักแค่นั้นพอ

กิ่งส่งแคปเจอร์ที่กิ่งขอโทษพี่แหม่มให้พี่ป๊อปกับพี่อ้นอ่าน
ความคิดที่ว่าจะรั้งพี่อ้นไว้ มันหมดไปแล้ว

จบภาคหนึ่ง ขอเขียนแค่นี้ก่อนะ กิ่งแสบตามากเลย ผลจากการร้องไห้แบบหนักหน่วง+ไม่ได้นอน
เดี๋ยวมาต่อนะคะ